Seks tips om een betere minnaar te worden

Seks tips zijn er nooit genoeg, eerder te weinig als je het mij vraagt. Daarom is dit artikel geschreven voor de mensen die met vragen kampen op seksueel gebied. De pagina is onderverdeeld in verschillende onderwerpen. Zet het muziekje maar aan om lekker in de sfeer te komen!

Wanneer ga je voor de eerste keer met iemand naar bed?

Ik ben een achttienjarige meid en ik heb nog nooit een vriendje gehad. Nu vraag ik me af wat de gemiddelde leeftijd is wanneer een meisje voor het eerst een vriendje heeft. En kan iemand mij misschien vertellen wat de gemiddelde leeftijd is voor een meisje wanneer ze voor het eerst met een jongen naar bed gaat ?

Voel je je buitengesloten? Wil je er graag bij horen? Alsjeblieft… seks is zo heerlijk, maar alleen voor diegene bestemd waarvan je werkelijk houd. Sinds de seksuele revolutie is geweest, vind men dat alles maar moet kunnen. En tja, waarom ook niet. Maar het ontgaat de meesten van ons, dat seks een verlengstukje is van echte liefde. Ik ben een gozer, hoewel de naam anders doet vernemen, en had pas seks toen ik 26 was.

Sommigen zullen dan reageren dat ze het al op hun 13e of 15e deden, maar wat maakt het in vredesnaam uit. Moet je je kunnen onderscheiden van anderen omdat je eenmaal zo vroeg mogelijk met iemand seks hebt gehad, is het een graadmeter naar wat je waard bent? Ik begrijp heus wel dat je vrienden en vriendinnen er honderd over praten, maar het is absoluut geen schande om het nog niet te hebben gedaan. Ik heb een vriendin gehad, die was ontzettend geil en wilde zo snel mogelijk met me neuken. Maar ik wilde niet! Simpel omdat ik niet van haar hield.

Het was een hele mooie meid hoor, en best heel erg sexy… andere jongens zouden me voor gek hebben verklaard. Maar ik ben ik, met mijn gevoelens. En ik ben van mening dat ze jou ook moeten respecteren om wie je bent, en niet om of je met die of die al hebt platgelegen. Zoals ik in een al eerder berichtje had gepost, is het veel mooier, dat wanneer je eenmaal verliefd wordt op een jongen, en jij op hem? Probeer dan seks zolang mogelijk uit te stellen. Dat is moeilijk, dat begrijp ik!!

Want het is heel goed mogelijk dat hij je tot zeurens af probeert zover te krijgen. Maar naarmate jij het langer kunt uitstellen, des te meer begrip wordt er voor je getoond, dat geeft de kans om de liefde tussen jullie te laten groeien. En als die jongen niet bereid is om te wachten en je op een respectloze wijze behandeld, dan was hij het niet waard, dan liep hij enkel en alleen z’n eigen pik maar achterna, en deed hij het alleen puur voor de skes, en niet om wie je bent.

Waarom ik dit zeg? Omdat ik zo vriendin heb gehad, maar liefst 12 jaar geleden, maar ik heb ontzettend veel respect voor haar en ben eigelijk nog stapelgek op haar. Bovendien bespaar je jezelf enorm veel pijn, ik ken honderden meiden, waaronder ook mijn zusje, die het keer op keer hebben beleefd, en keer op keer aan de kant zijn gezet, omdat seks belangrijker was dan liefde. Ik wens je heel veel sterkte in de toekomst, en hang seks of vriendjes niet aan een schematische balk, volg liever je eigen hart!

Tips om je vriendje te verassen

stelletjeIk heb niet zoveel tijd dus zal ik het wat kort houden.ik heb namelijk een vraag. Mijn lief en ik (18) hebben al bijna een jaar sec met elkaar .Maar op de duur is dat een beetje hetzelfde, niet dat het niet leuk is,maar we zouden graag iets nieuws uitproberen.

1) Weet iemand nog raad wat we nog kunnen doen

2) Hoe zou ik hem eens aangenaam kunnen verassen ?

 

Een sleur, ik ken het…Met mijn ex was alles hetzelfde op den duur. Been there, done that, weet je wel! Maar met mijn huidige vriendje!! We gaan nu zo’n maandje of 7 met elkaar en de vonken vliegen ervan af. Mijn tips:

  • *Spannende plekken zijn altijd goed! Verleid hem eens op een moment dat het EIGENLIJK niet kan. bv in de trein of een discotheek! Mijn vriend&ik hebben het OA op allebei die plaatsen gedaan…En op nog veel meer plekken…
  • Oefen om orale seks te geven, als je weet hoe beffen  bij een vrouw moet dan heb je haar hart!
  • *Spannende speeltjes: Mijn vriend &ik gebruiken samen wel eens mijn vibrator=ook spannend. Binnenkort willen we andere spannende dingen gaan kopen, we weten al ongeveer wat…
  • *Elkaar lekker masseren. Zorg dat je allebei onder de olie zit zodat je lekker over elkaar heen glijdt=erg lekker en opwindend.
  • *Samen in bad/onder de douche is ook fijn!
  • *trek mooie lingerie aan en strip voor hem. Dit is iets wat ik graag zou willen, maar niet zo goed durf…Lijkt me spannend.
  • *Vastbinden en/of blindoeken is opwindend. Ik vind het fijn om hem vast te binden, ik heb dan de macht!
  • *Ga op zoek naar een “standjesboek” en kies er om de beurt 1-tje uit. LEUK! Verder: Blijf met elkaar flirten!!

Waarom kwamen wij in een sleur: Het verhaal van Linda.

betere minnaar

Wie kan mij helpen, want ik weet niet meer wat ik doen moet. Even een stukje geschiedenis. Op woensdag 22 augustus 1973 leerde ik mijn man kennen. Ik was toen 18 en hij 21 jaar. Hij was bij vrienden bezig om van een kelder een discotheek te maken en zat bijna geheel onder de zwarte verf. Op de vrijdag daarna werd de discotheek geopend en hij was de dj ergens….

Dit was afgeleid van het spreekwoord zwijgen is goud en spreken is zilveren, dus Brons moet wel heel veel spreken betekenen. En dat klopte wel, want hij ratelde aan een stuk door.
Vanaf die betreffende avond hadden we verkering. Hij zat bij een niet al te leuke ploeg jongens in huis, die regelmatig op dievenpad gingen.Hij heeft toen van mij moeten kiezen of hij daar mee doorging of dat hij met mij doorging. Stelen is iets wat niet in mijn woordenboek voorkomt, en hij koos voor mij.

Toen kwam het moment van voorstellen aan zijn ouders. Hij was al een jaar niet thuis geweest, niet begrepen, weggelopen etc. Op weg naar zijn ouders moest ik hem geruststellen dat het wel goed kwam, terwijl ik zelf natuurlijk bloednerveus was. Het viel allemaal best mee, hij had best leuke ouders en we werden hartelijk ontvangen. Mijn man is de oudste uit een gezin met 6 kinderen.

Op het moment dat ik mijn man leerde kennen had hij geen werk maar wel een lening bij de bank.
Werk was snel gevonden, als bordenwasser in een Mensa. Het verdiende niet veel, dus ik ben na mijn dagelijkse werk op kantoor avond kantoren schoon gaan maken om extra geld te verdienen om die lening af te lossen. Na een paar maanden van bordenwassen heeft mijn man gesolliciteerd bij een zalencomplex als assistent toneelmeester. Het theatervak zit hem in het bloed, zijn beide ouders zaten bij het amateurtoneel en hij was er als het ware mee opgegroeid.

Met het schoonmaken van kantoren ben ik gestopt toen ik op een keer dat ik onderweg naar huis was in de tram van mijn graatje gegaan ben. Een volledige dagtaak plus nog een avondtaak was toch iets te veel voor me.

liefdeOp 11 mei 1974 overleed mijn mans vader aan een hartinfarct. Hij was slechts 42 jaar oud en liet een vrouw en 6 kinderen achter, waarvan de jongste een meisje (de rest zijn jongens) pas 9 jaar was.

Het hele gezin was van de kaart en ik heb de dagen die volgde na het overlijden heel veel moeten bijspringen om de boel draaiende te houden. Iets wat ik uiteraard met alle liefde heb gedaan, maar wat wel zwaar is als je pas 18 bent.

 

Op 17 december 1974 zijn mijn man en ik getrouwd. In verband met het overlijden van zijn vader en ook omdat onze financiele  positie niet erg groot was werd het een povere bruiloft.
Toch kijk ik tevreden terug op die dag, we hadden alles zelf geregeld dus dan maak je zo’n dag ook echt bewust mee, vind ik.

We hadden nog geen woning en hebben daarom nog een tijdje bij mijn ouders op zolder gewoond. In maart 1975 kregen we een woning in de van Woustraat. Een woning die volledig uitgewoond was, maar je kon niet weigeren want anders kon je wel tot 5 jaar moeten wachten op een woning.
Dus weer een lening afgesloten om de woning op te knappen.

In de periode dat mijn man in het zalencomplex werkte zag ik hem zelden. Hij werkte soms van 9 uur ’s morgens tot 1 uur ’s nachts. Als ik hem dus wilde zien ging ik uit mijn werk naar hem toe en at dan meestal samen met hem, soms bleef ik maar aangezien er ook nog een huishouden was om te doen, ging ik vaak na het eten naar huis.

Het gebeurde regelmatig dat ik uit het zalencomplex annex hotel een telefoontje kreeg dat mijn man weer eens achter een of ander grietje aanzat.
Ik geloofde die verhalen niet, want ik was er van overtuigd dat mijn man zoiets niets deed. Ik lachte erom en pestte zelfs de beller er af en toe mee, dat hij wel erg gefrustreerd moest zijn om zulke telefoontjes te plegen.

Omdat ik toch vaak alleen thuis zat ben ik cursussen gaan doen. Ik heb mijn middenstandsdiploma gedaan in die periode. Mijn man vond het op een gegeven moment leuk om een eigen Theaterbureau te beginnen om feesten te organiseren. Dit had tot gevolg dat ik ook s avond de administratie kon gaan doen van dit theaterbureau, wat op zich wel leuk was, maar toch weer extra werk bij mijn dagtaak en huishouden. Overigens onder huishouden valt bij mij niet koken, dat deed mijn man al die jaren als hij thuis was. Was hij er niet dan ging ik of bij hem eten op zijn werk of het werd een pizza.

Dit theaterbureau liep leuk, maar van winst was er nooit sprake. Ik werd ook regelmatig gebeld dat mijn man weer een afspraak had vergeten of niet op tijd was. Er kwamen wel steeds meer rekeningen en aanmaningen, waardoor ik erg panisch werd voor de telefoon en de deurbel.
Uiteindelijk hebben we dit bureau gestopt, want het ging toch niet zo lekker vond mijn man.

Ik had in die periode de balen van kantoorwerk en ben op Schiphol in de bewaking gaan werken.
Leuk werk maar erg slecht voor je gezondheid, aangezien je vaak op de tocht staat en de klimaatbeheersing op schiphol niet echt goed was. De kachels stonden op koud in de winter en warm in de zomer.

Mijn man is toen ook gestopt bij het zalencomplex om samen met mijn neef een IJssalon te beginnen. Uiteindelijk is dit op niets uitgelopen, mijn man vertelde mij dat mijn neef het maar niets vond dat ik nooit in de salon was bij de opstart. Ik weet niet of dit waar is want mijn neef heeft mij er nooit op aangesproken. Ik had voor mijn werk erg onregelmatige diensten en een tweede baan als ijsverkoopster zag ik echt niet zitten.

Mijn man is toen taxichauffeur geworden in loondienst. Een half jaar later ben ik op schiphol gestopt met werken en ben ik ook op de taxi gegaan. Ik hield het maar 2 maanden vol. Als je maar 1,63 m bent en niet erg assertief dan is taxichauffeur niet het juiste beroep. Ik ben weer op kantoor gaan werken.
Mijn man beviel het vrije leventje van taxichauffeur wel en er werd besloten om een eigen nummer te kopen. Weer een lening.

sleur

We verhuisden op een gegeven moment richting Utrecht naar een koopwoning. Weer een lening. Deze verhuizing had tot gevolg dat ik op dat moment ook een beslissing moest nemen over wel of geen kinderen.

Mijn man was daar heel duidelijk mee, hij wilde geen kinderen, hij had er al 5 opgevoed omdat zijn ouders nooit thuis waren doordat ze bij het toneel zaten. Er was dan ook eigenlijk geen keuze voor me maar als vrouw zijnde loop je er toch mee rond of je wel of geen kinderen wil. Uiteindelijk heb ik dus voor mijn man en werk gekozen, want anders konden we ons het huis niet eens veroorloven. Mijn inkomsten waren hier nodig.

Om meer te kunnen gaan verdienen (op de taxi valt het erg tegen) ben ik weer gaan studeren.
Ik heb een diploma programmeren in basic gehaald. Ik wilde meer over computers weten.
Daarna ben ik de boekhoudkundige kant opgegaan en heb het diploma PD Boekhouden gehaald.
Ik werkte op dat moment in Amsterdam en moest dus elke dag met het openbaar vervoer naar mijn werk.

Dit hield in om 10 voor 7 de deur uit en ’s avond om halfzeven weer thuis. Soms werd ik wel opgehaald door mijn man bij mijn werk. Om 5 uur bij de poort was dan de afspraak. Om 6 uur ging ik maar eens bellen naar zijn maatje waar hij bleef. Vaak moest hij dan nog vertrekken.
Als hij er was had hij altijd wel een goed verhaal om zijn laat komen te verklaren. En ik slikte het.
Als ik alle tijd die ik heb moeten wachten op mijn man bij elkaar optel kom ik toch al snel aan de 200 uur.
Kun je het je voorstellen, acht dagen wachten, wachten en wachten.

Op een gegeven moment werd mijn vader ernstig ziek, kanker. Ik was toen 31. Begin februari 1986 werd hij echt bedlegerig en kon hij niet meer lopen, hij had constante verzorging nodig en hij duldde mijn moeder niet om hem heen. Dit is een normaal gedrag, de zieke wil zijn vrouw sparen voor zijn ellende.Ik heb toen vrij genomen van mijn werk om mijn vader te verzorgen. Ik was dag en nacht bij hem, heel soms ging ik even naar huis en nam mijn moeder het over, maar dat gaf altijd problemen.Ik kan over deze periode niet te veel schrijven, want dat heeft mij erg aangegrepen. Zelfs nu ik dit schrijf moet ik weer huilen. Ik mis mijn vader nog dagelijks, zelfs nu nog na 15 jaar. Op 2 april 1986 is hij rustig ingeslapen.

In de periode dat ik mijn vader verzorgde waren ze van mijn toenmalige werk erg vervelend. Ze vonden het helemaal niet nodig dat ik dat deed, hij kon toch naar het ziekenhuis.
Ik ben na het overlijden nog zon 5 weken in de ziektewet geweest op advies van onze huisarts.
Van die 5 weken heb ik er nog 3 bij mijn moeder doorgebracht om de overgang naar alleen zijn voor haar dragelijker te maken.

werk

Mijn man heeft mij in die periode erg goed gesteund en niet geprotesteerd tegen het feit dat ik geen tijd en aandacht voor hem had. Zoals jullie al kunnen lezen uit al het voorgaande was dit wel nieuw voor hem, aangezien mijn hele leven altijd om HEM draait. Mijn streven was altijd om het hem naar zijn zin te maken, wat ik daar ook voor moest doen en welke offers ik daar ook voor moest betalen. Toen mijn vader overleden was kreeg ik een condoleancebrief van mijn werk, het speet hun erg dat hij was overleden en ik kon maar het beste weer zo snel mogelijk aan het werk gaan om het te vergeten. (erg aardige mensen, trouwens)

Toen ik uiteindelijk weer aan het werk ging heb ik gelijk ontslag genomen en ben een andere baan gaan zoeken dichter bij huis. Deze baan vond ik vlakbij. Een kwartiertje met de fiets. Ik ging om 8 uur weg en was om halfzes weer thuis. Een verademing vergeleken bij de reistijd naar Amsterdam. Omdat ik het erg moeilijk gehad had in de periode dat ik mijn vader verzorgde en omdat ik het gevoel had dat ik hem wel geholpen heb, maar dat we nooit afscheid van elkaar hadden genomen kon ik haast niet slapen. Bijna elke nacht huilde ik mezelf in slaap. Overdag had ik een best zware baan, er kwam een nieuw computersysteem op mijn werk en ik was de enige die gewend was met computers te werken dus alle vragen kwamen bij mij terecht.

Officieel deed ik uitsluitend de debiteurenadministratie, maar uiteindelijk ook de gehele boekhouding want de boekhouder ging met pensioen en ik was zo beetje de computervraagbaak binnen het bedrijf. Als je dan ook niet slaapt breek je dat op een gegeven moment op. In maart 1988 raakte ik volledig overspannen en kwam in de ziektewet terecht. Mijn man was in de afgelopen tijd gestopt op de taxi, we hebben die periode met een gigantisch verlies moeten afsluiten, de lening liep dus nog gewoon door. Hij is toen bij een firma voor relatiegeschenken begonnen. Dit was op provisiebasis en verdiende niet echt veel.

Toen kreeg hij met het idee om dat dan maar voor zichzelf te beginnen en van het een kwam het ander. Op een gegeven moment hadden we zelfs een winkelstand op de Jaarbeurs die gigantisch veel koste en maar eens een keer in de maand open mocht. De schulden stapelden zich op en ook de hypotheek van ons huis werd steeds moeilijker te betalen. In de periode dat ik ziek was kwamen er telefoontjes van bedrijven die geld wilden en ook deurwaarders. Ik dorst op een gegeven moment de telefoon niet meer op te nemen en al helemaal de deur niet meer open te doen.

Als overmaat van ramp kreeg ik ook nog eens een dubbele gordelroos en moest ik het ziekenhuis is om aan het infuus gelegd te worden. Na genezing van de gordelroos ben ik bij maatschappelijk werk terechtgekomen om te werken aan het feit dat ik niet voor mezelf opkwam. We hebben daar ook het afscheid van mijn vader onder de loep genomen en al helemaal het probleem dat ik nooit nee durf te zeggen als mensen op een gunst vragen.

Ik ben daar iets sterker uitgekomen dan dat ik er in ging en in november 1988 ben ik weer gaan werken. Niet bij de firma waar ik eerst werkte, die was inmiddels failliet gegaan. Ik ben via een uitzendbureau bij een bouwbedrijf terechtgekomen. In januari 1989 kreeg ik van het GAK te horen dat ik voor 100% was afgekeurd, terwijl ik al weer enkele weken volledig werkte. Ze hebben dit teruggedraaid naar 10%, zodat als er iets mis zou gaan met me dat ik alsnog de WAO in kon. Aangezien ik mijn verloren kracht weer teruggevonden had, was dit gelukkig niet nodig.

In die periode ging ook het bedrijfje dat mijn man opgezet had failliet. We moesten ons huis verkopen en werden onder curatelen gesteld. In maart moesten we ons huis uit en zijn bij mijn moeder gaan wonen. Geen ideale oplossing, maar het was gelukkig maar een tijdelijke, in juni kregen we een andere woning van de gemeente. De auto die we in die periode hadden was op naam van mijn schoonmoeder gesteld zodat die niet in de boedelverkoop meegenomen werd en we toch nog vervoer hadden.

Nou zeg ik wel we, maar alleen mijn man maakte gebruik van die auto en ik zat weer thuis na mijn werk. Mijn man ging werken bij een autodealer aan de benzinepomp en schreef zich tevens in bij een uitzendbureau speciaal voor theatertechniek. Na drie jaar zwoegen en al ons geld af dragen aan de curator zijn we met een schone lei uit het faillissement gekomen. Inmiddels had ik mijn diploma Moderne Bedrijfsadministratie gedaan en was in vaste dienst gekomen bij het bouwbedrijf. Mijn man werkte op een gegeven moment als directiechauffeur en heeft in die periode een cursus PD Marketing gedaan.

Hij ging s avonds voor het uitzendbureau werken, want theater was toch wel zijn lust en zijn leven. Dit heeft hij 2 weken gedaan en toen is hij gestopt als directiechauffeur en is helemaal voor het uitzendbureau gaan werken. Dit hield dus ook weer in dat ik altijd alleen thuis was, zonder vervoer, wonende in een slaapstad. Uiteindelijk is hij zelfs op het kantoor van het uitzendbureau gaan werken om de planning te doen en mensen uit te zetten. Altijd weg en ik moest het maar goed vinden. Ik, de stomme trut die ik was, deed dat dus maar weer. En het kon natuurlijk niet uitblijven.

Mijn man wilde een eigen uitzendbureau. Dat bureau is nu 5 jaar oud. Ik ben toen hij dit startte gestopt met mijn werk bij het bouwbedrijf en heb voor mezelf een administratiekantoor gestart. In het begin werkte ik nog voor het bouw bedrijf op uurbasis en ik had nog een paar klanten, maar het belangrijkste voor mijn man was dat ik de administratie van zijn bureau kon doen.

Na anderhalf jaar was dit bureau zo snel gegroeid dat ik er wel meer dan 40 uur in de week mee bezig was. Mijn man had een partner mee de zaak ingenomen die niet echt goed functioneerde, het was een lieve man maar die was voor zichzelf begonnen om minder te gaan werken en dat is niet de goede instelling om een eigen zaak op te zetten. Het bedrijf had hierdoor 2 directeuren en dus een waterhoofd. Er ging veel meer geld uit dan dat er in kwam en uiteindelijk is zijn partner opgestapt.

Inmiddels waren er diverse schulden bij de belastingdienst en ik had het gevoel dat het geld er met bakken uit ging. Mijn man was daar ook erg makkelijk in. Er moesten mensen aangenomen worden, en die moesten weer lease-auto’s hebben, etc.etc. Ik heb het gevoel dat uiteindelijk ik de enige ben die aan het werk is geweest, want ik was elke dag op kantoor en mijn man niet. Hij moest het land in om klanten te veroveren. Inmiddels weet ik beter. En nu de reden waarom ik dit epistel heb opgesteld. De afgelopen jaren had ik het gevoel dat er iets mis was in mij huwelijk.

Ik heb geprobeerd het op seksgebied nieuw leven in te blazen. Na 25 jaar wordt het nu eenmaal allemaal wat minder. Ik heb geprobeerd om met mijn man te praten hierover, maar dat wilde hij niet. Ik had ook het gevoel dat hij een verhouding had, maar als ik daar wat over zei werd hij kwaad en moest ik me niet zo aanstellen. Elke dag kreeg ik wel 5 keer te horen dat hij van mij hield en liepen we lol te trappen en te knuffelen. Op 14 december was er een personeelsoverleg op kantoor.

Na afloop (23.00 uur) wilde hij nog naar een vriend in Amsterdam, maar dat vond ik niet leuk. Ik zei gelijk tegen hem dan kun je toch beter met Simone (een werkneemster van 24 jaar) meerijden, dan kan je daar gelijk weer blijven slapen. Ook toen was ik stom. Ik ben toen naar kantoor gegaan en was daar net op het moment dat hij weg wilde gaan. Ik wil de woning van Rene ook wel zien, zei ik, ik ga mee. Toen kreeg ik uiteraard te horen en meneer ging kwaad naar huis.

Thuis aangekomen hebben we nog even woorden gehad en ben ik naar mijn bed gegaan. Hij bleef beneden en heb boven op het bier dat hij al had gedronken ook nog eens een fles rode wijn gegooid. Toen hij na een uur naar bed kwam viel hij meteen in slaap en ik lag wakker. Nog steeds kwaad over zijn gedrag. Ik ben toen naar beneden gegaan om warme melk te maken in de hoop dat het mij zou kalmeren. Ik zag toen zijn mobiele telefoon op een rare plaats liggen en het zal wel vrouwelijke instinct geweest zijn dat ik hem aanzette..

gesprek

Op dat moment kwam er een SMSje binnen met de tekst ik hou ook van jouw afz. Simone. De bom barste en ik heb mijn man gelijk wakker gemaakt. Eerst wilde hij me weer zeggen dat ik me aanstelde, maar op de telefoon stond nu een bewijs dat het niet zo was. Ik wilde hem er eerst uitschoppen maar aangezien hij zoveel gedronken had heb ik dat niet gedaan. Er is gigantisch veel gebeurd sinds die nacht.

Ik was volledig murf geslagen, zoveel jaren ellende en werken voor die man en dan dit als dank 3 dagen voordat we 26 jaar getrouwd waren. De periode die volgde was niet leuk en ook heel vreemd, ik heb zelfs nog voorgesteld om met Simone te gaan praten want ik had medelijden met dat kind. Ook haar zal hij wel grote bergen beloofd hebben en al zijn toekomstdromen verteld hebben. Hij vergeet er alleen even bij te vertellen dat al zijn dromen door jou moeten worden waargemaakt.

Ik kreeg tevens te horen dat hij al enkele jaren elke vrijdag naar de hoeren ging. En ik me maar afvragen waar toch al ons zuurverdiende geld naar toeging. Maar ja, ik heb hem een kans gegeven om het weer goed te maken. Het spijt hem allemaal heel erg, etc. etc. Simone is nog steeds in dienst, want die konden we niet missen aangezien een bepaalde klant speciaal om haar had gevraagd, ja, ja. Maar ik heb alleen nog zakelijk contact met haar, is mij verteld in de afgelopen 5 maanden. Vorige week ben ik er aan de hand van een overzicht van zijn mobiele telefoon achter gekomen dat hij nog steeds contact met haar heeft gehouden. Ik heb hem hiermee geconfronteerd en hij heeft het toegegeven.

Maar, zegt hij, we hebben maar n keer nog persoonlijk contact gehad (geen sex) en voor de rest telefonisch. Het ging in die gesprekken over hoe het met ons ging en over het feit dat hij een maand het huis uit zou gaan. Dit is overigens niet gebeurd. We hadden wel iets gehuurd voor hem maar toen hij ingepakt had en er naartoe gegaan is, hing hij na een half uur aan de telefoon om te zeggen dat hij het niet kon en terug kwam. Achteraf gezien heeft hij niet eens gevraagd of hij terug mocht komen.

Dit gebeurde begin maart. Ik weet op het moment niet meer wat ik moet doen. We gaan wel onder behandeling bij een psycholoog, ik hoop maar dat het iets uithaalt. Nu weet ik ook wel dat ik van jullie niet kan verwachten om mij te zeggen wat ik moet doen, de een zal zeggen schop hem uit huis en de ander als  je van hem houdt geef je hem nog een kans . Hij heeft ook op dit moment nog een kans gekregen van me, maar ik heb het idee dat dit toch echt wel de laatste kans is. Als hij deze verbruikt zal hij de consequenties moeten aanvaarden. Alle adviezen zijn van harte welkom. Van een redelijk verkreukelde vrouw